Siðareglur Verkfræðingafélags Íslands
(Samþykktar 29. mars 1955 með breytingum á aðalfundi VFÍ 24. mars 1993.)
Verkfræðingar skulu kosta kapps um að tæknilegar lausnir hæfi einstökum verkefnum og séu einstaklingum og almenningi til heilla. Verkfræðingar skulu í starfi fylgja bestu faglegu vinnubrögðum, virða rétt annarra og sýna umhverfinu fyllstu virðingu.
I. Um viðskiptavini.
Viðskiptavinur er bæði sá (verkkaupi eða vinnuveitandi), sem felur verkfræðingi verk, og sá sem nýtur hinnar tæknilegu lausnar.
1. grein
Verkfræðingar skulu í störfum sínum leggja sig fram um að gæta hagsmuna viðskiptavina sinna. Þeim ber að vinna störf sín án tillits til persónulegra skoðana, stjórnmála, þjóðernis, trúarbragða, kynþátta, eða hagsmuna er ekki snerta beint verkefnið sjálft.
2. grein
Verkfræðingi ber að sýna sanngirni og réttsýni í hvívetna.Hann virðir lög stéttar sinnar og samfélags.
3. grein
Verkfræðingi er skylt að gera viðskiptavini sínum kunnugt um fjárhagslega hagsmuni, frændsemi, ráðgjöf, samstarf, eða viðskiptaleg samskipti, sem gætu gert starf hans í þágu viðskiptavinarins tortryggilegt.
4.grein
Verkfræðingi sem tekur að sér verk fyrir verkkaupa er óheimilt að taka við þóknun eða fríðindum frá þriðja aðila í sambandi við verkið, nema samþykki verkkaupa komi til.
5.grein
Verkfræðingi ber að afla sér nákvæmrar skilgreiningar á því verkefni sem honum er falið.
Verkfræðingur skal ætíð gera viðskiptavini grein fyrir áætluðu umfangi verkefnisins og fá staðfest að viðskiptavinur geri sér ljóst hvað í því felst. Ennfremur skal verkkostnaður áætlaður.
6.grein
Nú tekur verkfræðingur að sér verkefni sem er hluti stærra verks. Skal hann þá gaumgæfa forsendur og áreiðanleika upplýsinga sem fást úr öðrum verkhlutum, enda ber hann ekki aðeins siðferðilega ábyrgð á sínum verkhluta, heldur verkinu í heild með þeim sem að öðrum verkhlutum standa.
7.grein
Uppgjör og skil verkfræðings til viðskiptavinar skulu vera greinargóð, og ber verkfræðingi við lokauppgjör verks að láta viðskiptavini í té sundurliðað yfirlit yfir það starf sem hann hefur unnið.
8.grein
Verkfræðingur skal ekki ræða á opinberum vettvangi um einstök verkefni sem hann hefur til úrlausnar, án samþykkis verkkaupa. Hinsvegar er heimil málefnaleg umfjöllun um verkefni, sem lokið er og hafa faglega eða fræðilega þýðingu, t.d. á þingum verkfræðinga og í fræðitímaritum. Í slíkri umfjöllun skal virða rétt verkkaupa og gæta nafnleyndar þar sem við á.
9.grein
Verkfræðingur skal gæta þess að engir óviðkomandi hafi aðgang að skjölum eða öðrum gögnum, er varðað geta viðskiptavin hans.
II. Um ábyrgð í starfi.
10.grein
Verkfræðingi ber að viðhalda faglegri þekkingu sinni og endurnýja hana. Hann skal leitast við að fullnægja þeim staðalkröfum sem starfsgrein hans lýtur á hverjum tíma.
11.grein
Verkfræðingur skal vanda hönnun sína og stuðla á annan hátt að greiðri og góðri verkframkvæmd. Hann skal beita sér fyrir að nauðsynlegar kannanir, rannsóknir og prófanir séu gerðar til að tryggja að fullnægjandi fagþekking og reynsla sé hagnýtt við þá ráðgjöf sem þörf er á við úrlausn verkefnis.
12.grein
Um fjárhagslega ábyrgð verkfræðings gilda réttarreglur eins og þær eru á hverjum tíma, svo og gildandi verksamningar, sem gerðir hafa verið við viðskiptavini.
13.grein
Verkfræðingur skal hafa góða skipan á verkfræðistofu eða öðrum starfsvettvangi sínum, og sjá um að góðum vinnureglum sé fylgt til að tryggja faglega og örugga úrlausn verkefna.
14.grein
Verkfræðingur má auglýsa og kynna þjónustu sína svo sem samrýmist góðum verkfræðingsháttum.
Óheimilt er verkfræðingi að veita rangar, ófullnægjandi eðavillandi upplýsingar í auglýsingum eða með öðrum hætti, svo og að afla sér viðskipta með öðrum aðferðum, sem sama marki eru brenndar.
III. Um starfssystkini.
15.grein
Verkfræðingar skulu hafa góða samvinnu sín í milli og sýna hver öðrum fulla virðingu í ræðu, riti og framkomu. Innbyrðis keppni þeirra skal fara fram á drengilegan hátt.
16.grein
Verkfræðingar skulu kappkosta að auka veg verkfræðinnar og Verkfræðingafélags Íslands (VFÍ) sem og stuðla að bættri verkmenningu, jafnt í verkfræðingsstörfum sínum, sem öðrum athöfnum.
17.grein
Verkfræðingar skulu ekki ljá nafn sitt eða aðstoð þeim er vilja stunda verkfræðistörf, en hafa ekki til þess nauðsynlega menntun.
18.grein
Verkfræðingi er ekki heimilt að taka að sér störf sem áður höfðu verið falin öðrum verkfræðingi, nema skil hafi verið gerð við hinn síðarnefnda eða samþykki hans komi til.
19.grein
Þegar verkfræðingur tekur að sér að rýna störf annarra verkfræðinga, skal hann tilkynna þeim eða VFÍ um það.
20.grein
Verkfræðingar mega einungis hafa uppi gagnrýni á störf annars félaga á málefnalegum grundvelli og skulu forðast að valda viðkomandi álitsspjöllum umfram það sem málefnið gefur ástæðu til.
IV. Um siðanefnd, meðferð ágreinings og úrskurði.
21.grein
Til þess að framfylgja framanskráðum siðareglum skipar stjórn VFÍ siðanefnd samkvæmt lögum félagsins.
Ef einhver nefndarmanna á hagsmuna að gæta eða er í nánum tengslum við aðila kærumáls, skal hann víkja sæti og varamaður skipaður í hans stað. Nefndin skal halda gjörðabók þar sem skráðar eru fundargerðir og afgreiðsla mála.
22.grein
Stjórn VFÍ hefur eftirlit með því, að reglum þessum sé fylgt. Hún vísar málum til úrskurðar siðanefndar þegar hennifinnst ástæða til. Einstakir verkfræðingar, svo og einstaklingar, fyrirtæki eða stofnanir, geta einnig skotið ágreiningsefnum eða álitamálum til úrskurðar nefndarinnar. Verkfræðingi er skylt að boði siðanefndar að gera henni viðhlítandi grein fyrir máli sínu út af meintu broti eða ágreiningi um skilning á reglum þessum. Ber honum í því efni að svara og sinna án ástæðulauss dráttar fyrirspurnum og kvaðningum siðanefndar. Ágreiningur milli verkfræðinga um skilning á reglum þessum sætir úrskurði siðanefndar.
23.grein
Nú er birtur úrskurður eða álit siðanefndar og skal þá því aðeins geta nafna aðila, að nefndin telji það nauðsynlegt, m.a. vegna hagsmuna annarra verkfræðinga eða vegna fyrri afskipta stjórnar félagsins.
24.grein>
Stjórn VFÍ getur veitt einstökum verkfræðingum áminningu fyrir minniháttar brot eða vítt verkfræðinga fyrir meiri-háttar brot. Láti félagi sér ekki segjast getur stjórn VFÍ vikið honum tímabundið úr félaginu. Ævarandi brottrekstur tekur þá fyrst gildi er tillaga um hann hefur verið samþykkt á aðalfundi. Slíkar ákvarðanir skulu birtar í málgagni félagsins.
Framanskráðar siðareglur má ekki skoða sem tæmandi taldar um góða verkfræðingshætti.
Unnið er að endurskoðun Siðareglna VFÍ. Málþing var haldið í október 2009 og í marsmánuði 2010 var vinnufundur með þjóðfundarformi. Í framhaldi af því var skipuð nefnd sem mun gera tillögur að nýjum siðareglum. Gert er ráð fyrir að þær verði lagðar fram á aðalfundi félagsins 2011.